Leita í fréttum mbl.is

Er lokastyrjöldin handan við hornið ?

 

 

  1. Margt gæti vissulega bent til þess að ákveðið leikrit sé í gangi og þær svipmyndir sem komið hafa fram í stórveldapólitíkinni séu ekki réttar. Líklega gæti stríðshættan verið mun meiri en viðurkennt er. Mestar líkur eru á því að stóra styrjöldin dynji yfir allan heiminn án nokkurrar viðvörunar !

     

    Það er logið í síbylju á öllum fjölmiðlum í dag og þar er ekki verið að þjóna almenningshagsmunum með neinum hætti. Öflin sem ráða þar yfir öllu, eru eins langt frá því að vera almenningsholl og nokkuð getur verið. Og sannleikurinn er hvergi sagður. Hann er þegar orðinn það ljótur. Það er aldrei við góðu að búast þar sem illt er aðeins fyrir hendi. Íslenskir fjölmiðlar sýnast þar síst betri en aðrir og geta varla lagst lægra !

     

    Hergagnaiðnaður heimsins er svo viðamikill og svo mikið undir banda-rískum auðvalds forsendum kominn, að afar erfitt er að trúa því að einn maður, jafnvel þó bandarískur sé, geti sett honum stólinn fyrir dyrnar. Hátt í helmingur vopnasölu heimsins kemur frá Bandaríkjunum. Margir milljarðar í dollurum talið, eru þar í húfi og mörg fleiri ríki hafa vopnasölu sem sína öruggustu tekjulind !

     

    Gífurlegir fjárhagslegir hagsmunir felast í framleiðslu og sölu vopna. Stöðugur áróður fyrir stöðugri stríðs-hættu er bein nauðsyn fyrir þá aðila sem standa í slíku. Stríð eru forsendan fyrir vopnasölunni, markaðurinn felst í því að einhversstaðar séu stríð í gangi eða stríðshættu haldið uppi. Og það eru margir aðilar á fullu í því að sjá til þess að markaðsforsendur séu og verði til staðar !

  2. Það eru sannarlega ekki einhverjir hryðjuverkahópar sem eru fyrirferðar-mestir í þessum heims glæpsamlegu og viðbjóðslegu viðskiptum, heldur heilu ríkin, sem gera sér mikinn mat úr sölu allskyns vopnabúnaðar. Þar eru nánast allir sekir um glæpi gegn náungum sínum. Mjög fá ríki eru þar með hreinan skjöld ef nokkur !

     

    Nægir að nefna hvernig ,,friðarríkið“ Svíþjóð fór að ráði sínu á níunda áratug síðustu aldar. Það glataði nánast allra tiltrú þegar upp komst um Bofors-málið og skítlega tvöfeldni Svía í allri framgöngu þeirra gagnvart umheiminum. Síðan hafa Svíar aldrei náð þeirri fyrri stöðu almennrar virðingar sem þeir höfðu líklega fram að þeirri sögulegu afhjúpun, og munu ólíklega gera það héðan af, enda eru þeir hreint ekki neitt ,,friðarríki lengur, og voru það kannski aldrei í raun og sannleika. Ófriður í mann-heimi Svíþjóðar mun líka aukast jafnt og þétt á komandi árum, enda hefur rækilega verið fyrir honum sáð af vanhæfum yfirvöldum um langt skeið !

     

    Efnahagsleg og fjárhagsleg velferð annarra ,,friðarríkja“ Vesturlanda er mikið undir vopnasölu komin og hefur lengi verið. Og til hvers eru öll þessi vopn framleidd ? Til að græða peninga, til að bjarga efnahags-málum, til að skapa ófrið og til að drepa fólk. Þeir sem ábyrgðina bera eru kannski í mörg hundruð mílna fjarlægð frá vígvöllunum, en þeir eru samt engu betri en morðingjarnir sem taka í gikkina. Það fólk sem drepið hefur verið í þriðja heiminum af völdum vopnasöluríkja á Vesturlöndum skiptir milljónatugum frá upphafi nýlendukúgunarinnar. Þar er glæpa-slóðin enn í dag miklu umfangsmeiri og hryllilegri en nokkur getur ímyndað sér !

 

Býsna margir háttskrifaðir valdagreifar og mannfélagspáfar í vestrænum villuheimi hafa farið og fara enn úr þessari veröld, með slíka syndabyrði á sálum, að endanlegur dómur þeirra hlýtur að verða hræðilegur og það í þúsundasta veldi. En þeir munu eiga þann dóm skilið á allan hátt. Það eru ekki hvað síst þeirra verk sem eru að ýta öllu til glötunar. Verri og samviskulausari mannkvikindi hafa líklega lengi verið vandfundin á þessari jörð !

 

 

 


Stórauknar arðránskröfur gegn Íslandi !

 

 

 

Hin nýja nýlendustefna stórveldahítar Vesturlanda gengur auðvitað út á arðrán sem fyrr, en þó með nokkuð breyttum áherslu hætti. Nú er stefnan meira sú að véla smáríki sem eiga auðlindir, og hafa komið upp hjá sér sæmilegri velferðarmynd á samfélaginu, til að taka þátt í þessu og hinu, gerast aðilar að valdaeiningum og allt kostar það peninga. Félagsgjöldin geta orðið þar býsna há því það hefur löngum verið útlátasamt að vera aðilar að dýrum klúbbum, enda ekki á allra færi. Og það er söguleg staðreynd, að Ísland hefur alltaf verið arðrænt - fyrst og fremst - af þeim ríkjum sem hafa kallast vinir okkar og verndarar og þó aldrei staðið þar undir nafni sem slík !

 

Sósíalistar og róttækir áhrifamenn í verkalýðshreyfingunni bentu löngum á það, þegar verið var að véla Ísland inn í Atlantshafsbandalagið á sínum tíma, að kostnaður því samfara myndi aukast jafnt og þétt og verða að lokum þungur baggi á öllum almannakjörum og hamla sókn til velferðar. Þá gæti frelsisstaða Íslendinga orðið svo tæp að gildi að hún væri þá í raun orðin ánauðug og óboðleg sem slík. Ekki var mikið hlustað á slíkar viðvaranir, enda falskir sjálfstæðismenn víða til staðar, auðtrúa og þjónustuliðugir menn, sem sáu allan vesturhimininn í gullnum öryggisljóma til frambúðar !

 

En nú eru viðvaranir þjóðhollra manna á fyrri tíð hinsvegar farnar að sanna sig heldur betur. Kröfurnar um hærri iðgjöld, vegna kostnaðar við varnir landsins, eru farnar að verða að ógn við alla afkomu þjóðarinnar, eða nákvæmlega að því sem framsýnir menn spáðu í upphafi. En ekki vantar talsmennina fyrir því innanlands nú eins og þá, að við verðum að axla manndrápsbyrðarnar, meðan nokkur króna er til. Þetta er sá veruleiki sem við blasir !

 

Öryggisarðráninu skal stefnt í hæðir því stríðsmangaragræðgin þekkir engin takmörk fremur en endranær. Nýju Bandaríkin vilja arðræna okkur, Nató vill arðræna okkur, ESB vill arðræna okkur. Öll ,,hin vestræna kærleiksfjölskylda“ vill kúga af okkur öll efni okkar, í nafni öryggishagsmuna okkar. Það er fátt ljósara en sú nöturlega staðreynd að við þurfum enga óvini meðan við eigum ,,slíka vini !“

 

,,Ef við eigum að passa þig, þá kostar það sitt,“ segja þessir fölsku vinir, hver í kapp við annan. ,,Hvað viltu gefa fyrir öryggi þitt ?“ ,,Við skulum vernda þig fyrir vonda bola eða stóra bangsa, en þú verður að borga fyrir það. Við getum ekki gert það fyrir ekki neitt!“ Og það er orðið meira en erfitt að lifa í þessum mannskemmandi heimi, þegar vinirnir eru orðnir öllum fjendum verri og vilja hirða allt af okkur sem gert hefur okkur að mönnum. Aðeins þrælsstaða sýnist nú í boði fyrir okkur - af þeirra hálfu !

 

Þetta svívirðilega öryggisarðrán mun nefnilega engan endi fá, meðan einhver verðmæti eru hér innanlands til að varpa í vítishítina. Þannig blasir nú við hin hrikalega afleiðing hinnar svikulu ,,íslensku sjálfstæðisstefnu“ frá 1949. Mesta óhamingja Íslands er og hefur verið, að hinir svokölluðu sjálfstæðis-menn landsins hafa því miður aldrei staðið undir nafni !


,,Hanskinn sem passar við bandarísku höndina“ !

 


 

Það hefur lengi verið talið svo, að norsk stjórnvöld ru sauðviljug og sjónlaus í allri fylgispekt sinni við Nató og Banda-ríkin. Sú afstaða hefur líklega lengstum átt sínar meginrætur í sósíal-demókratískum undirlægjuhætti og inngrónum aumingjadómi, eins og svo víða annarsstaðar, meðal annars á Íslandi !

 

Síðan Einar Gerhardsen var á dögum, hafa norskir kratar ekki eignast einn einasta leiðtoga sem hefur haft til að bera norskan mikilleik, norskan manndóm og norskan anda, enda eru slík persónugæði kannski orðin nokkuð fátíð í þeirri uppeldisparadís Nató sem Noregur virðist orðinn á síðari árum !

 

Þegar á heildina er litið, virðist öll forustusveit Norðmanna frá ári til árs, vera undirorpin andlegri vesalmennsku og úrkynjun. Norska þjóðin virðist þannig orðin fórnarlamb einhvers viðrinisháttar í siðvilltri auðhyggju sinni á síðari árum. Þar virðist því öll framganga forustumanna vafin inn í ógeðslegan sleikjuhátt gagnvart sérlega yfirgangs-sömum erlendum öflum, sem eiga þó víst að teljast til þjóðarinnar bestu vina !

 

Og það er eflaust ekki til neitt það lengur sem Bandaríkin myndu ekki framgengt í Noregi, ef þau bara færu fram á það. Undirgefnin er orðin svo yfirgengileg að margra mati. Þannig virðast Norðmenn hafa glatað heilbrigðum sjálfstæðisanda sínum og nánast rústað sínu góða norræna orðspori frá fyrri tíð með alveg hörmulegum hætti og það er vægast sagt illt til þess að vita. En líklega er ekki við neinum góðum ávöxtum að búast, þegar þrælslundin ein er farin að vísa veginn !

 

Þegar Sy Hersh kom fram með upplýsingar sínar um hryðjuverkið á gasleiðslunum í Eystrasalti, kom það því yfirleitt engum á óvart að Norðmenn skyldu þar hafa þjónað skuggaöflum Bandaríkjanna sem aldrei fyrr. En þeir lækkuðu sig samt um eina tröppu eða tvær í manngildisstiga alþjóðasamfélagsins og máttu nú illa við því eftir lágkúru undanfarinna ára. Nú virðast þeir bara vera hæstánægðir með að vera undirþjóð Bandaríkjanna og kannski er það sú staða sem hæfir þeim best, eins og leiðtogar þeirra hafa búið þeim beðinn !

 

Heimildarmaður að uppljóstrun myrkra-verkanna í Eystrasalti mun hafa sagt eitthvað á þá leið, að Jens nokkur Stoltenberg væri í hávegum hafður við flestar bandarískar ráðagerðir, enda treystu Bandaríkjamenn honum alveg fullkomlega. Hann væri hanskinn sem passaði við bandarísku höndina. Sú umsögn kemur enganveginn á óvart eftir það sem á undan er gengið. En skyldi vera einhver hanski til nú til dags sem passað gæti við sjálfstæða norska ríkishönd ?


Lítilsháttar söguleg samanburðarfræði !

 

 

Það mun seint falla í gleymsku hvernig Japanar hegðuðu sér, þegar þeir réðust á Pearl Harbor, fyrirvaralaust og án stríðsyfirlýsingar, 7. desember 1941, á sunnudagsmorgni, meðan þeir voru með samningamenn að störfum í Washington til að vinna að lausn á ágreiningsmálum Bandaríkjanna og Japans. Roosevelt forseti sagði í þingræðu sinni um atburðinn, að þessi árás þeirra myndi lifa í vansæmd alla tíð !

 

Við þessa níðingslegu árás hvarf einangrunarstefnan í einu vetfangi út í buskann í Bandaríkjunum, og segja má að Japanar hafi samstundis kallað yfir sig logandi hatur Bandaríkjamanna með þessu siðlausa og sviksamlega athæfi. Það hatur mun eflaust hafa átt sinn þátt í þeirri ákvörðun bandarískra stjórnvalda síðar að kjarnorkusprengjunum var varpað á Japan. En jafnvel Dwight D. Eisenhower taldi það hafa verið óþarfar árásir því japanska þjóðin hefði þegar verið sigruð. En menn vildu prófa nýja vopnið og fyrrnefnt hatur lagði trúlega sitt til þess að það var gert. Nokkur hundruð þúsund japönsk líf skiptu ekki máli í þeim reikningi !

 

En Japanar höfðu hinsvegar leikið sama leikinn áður og Pearl Harbor var ekki neitt einstakt tilfelli um slíkan ódrengskap þeirra og svikræði. En það hefur ekki verið haft hátt um það. Í stríði Rússa og Japana 1904 réðust Japanar fyrirvaralaust á Rússa, án stríðs-yfirlýsingar, að nóttu til, í Port Arthur á Leotung-skaga og eyddu herskipum Rússa þar. Í stríðinu sem á eftir fylgdi höfðu Japanar allt að því tífaldan herstyrk á móti Rússum, og Bretland lagði Japönum lið eins og það frekast gat, út af ótta við Rússa vegna heimsveldis-hagsmuna sinna á Indlandi og víðar !

 

En Rússar voru á þessum tíma mjög vanbúnir til þessa stríðs og einn foringi þeirra sagði ,, Hér verður enginn sigur, en við munum kunna að deyja !“ Rússneska keisarastjórnin var að nálgast sitt endadægur og öll stjórn farin að verða í molum. Anatoly Stessel yfirmaður Rússa í Port Arthur er jafnvel talinn hafa brugðist skyldum sínum og svikið staðinn í hendur Japana með ótímabærri uppgjöf. Hann bar ákvörðun sína um hana ekki undir neinn og til voru bæði verulegar matarbirgðir og skotfæri !

 

Margir rússneskir foringjar voru æfir yfir framferði Stessels en gátu ekki hindrað það. Japanar eyddu svo flota Rússa í Tsushima-sundi, en þrátt fyrir sigrana fór svo að lokum að stríðið varð þeim svo kostnaðarsamt að þeir höfðu sjálfir frumkvæði að friðarsamningum !

 

Þegar Japanar hegðuðu sér með þessum sviksamlega hætti gagnvart Rússum, vakti það fögnuð víða í Evrópu og sem fyrr segir studdu Bretar þá af fremsta megni. Fáir töluðu þá um svikræði og óheiðarleik Japana, en dáðst var að svokallaðri hreysti þeirra og dirfsku. Evrópskir fjölmiðlar fjölyrtu fjálglega um að þarna hefði Evrópuþjóð í fyrsta sinn orðið að lúta lágt í stríði við Asíuþjóð. Enginn sá ástæðu til að minnast á Genghis kahn og herskara hans sem flæddu allt vestur í Evrópu á fyrri tíð og sópuðu öllu á undan sér. Menn skemmtu sér hinsvegar yfir óförum Rússa !

 

Þarna sýndi sig ljóslega það Rússahatur sem löngum hefur markað Vestur-Evrópuríki og hefur líklega aukist á okkar dögum frekar en hitt. En meginaflið í því hatri er hræðslan við risann í austri. Hernaðarhyggja Japana keyrði sig mjög upp í þessu stríði þeirra við Rússa og eftir það stefndu þeir leynt og ljóst að því að útvíkka veldi sitt og Vesturveldin sáu ekki við þeim !

 

Japanar sátu þó á sér í fyrri heims-styrjöld, enda töldu þeir sig ekki orðna nógu sterka þá til mikilla útþenslu-athafna. En eftir 1930 fóru þeir að færa sig upp á skaftið með sífellt meiri yfirgangi og töldu líklega ekkert vera sér um megn. Þeir væru synir sólarinnar og útvaldir til yfirráða. Kóreumenn og Kínverjar fengu fyrst að kenna á ofstopa þeirra og árásargirni !

 

Síðan kom að því að Bretar fengu réttmætt endurgjald frá Japönum fyrir hjálpina 1904. Ein mesta hernaðar-auðmýking Breta fyrr og síðar, fall Singapore, átti sér stað er japanskur herafli tók hið mikla virki þeirra í sókn frá landi, niður Malakkaskagann. Öll vörn Breta hafði miðast við árás af sjó, svo heimskulegt sem það var, enda fór allt í handaskolum hjá þeim !

 

Þeir höfðu enga frambærilega forustu-menn á staðnum og hlutu af hálfu Japana miklu verri útreið en Rússar höfðu fengið 1904. Það var Bretum mátulegt eftir tvöfeldni þeirra og alla framgöngu er þeir voru að æsa Japana gegn Rússum á fyrrnefndum tíma. Hershöfðingjar Breta voru á þessum tíma margir hverjir, ekkert nema flottræflar af aðalsættum sem reyndar löngum fyrr, og höfðu litla hæfni til að bera. Singaporevirkið féll ekki hvað síst vegna afgerandi vanhæfni þeirra og getuleysis !

 

En Japanar viðhöfðu síðar alveg sömu hernaðarsiði gegn Bandaríkjamönnum í árásinni á Pearl Harbor, og þeir höfðu lært að beita í stríðinu gegn Rússum 1904. Sagan endurtekur sig gjarnan. En alltaf verða eðlilega einhver frávik í þeim efnum, þó oftast megi greina orsakir framvindunnar út frá fyrri atburðum. Til þess að skilja betur vandamál yfir-standandi tíma þarf því alltaf að líta til Sögunnar eftir leiðsögn. Í hinum liðna tíma og þeirri atburðarás sem þar átti sér stað, felast oftast bestu skýringarnar !

 

Vestur-Evrópuríkin fögnuðu sigri Japana 1904 vegna óvildar sinnar til Rússa, en fengu verðskulduð laun fyrir það í seinna heimsstríðinu, jafnt Bretar, Frakkar sem Hollendingar. Þeir misstu nýlenduveldi sín í Asíu af völdum Japana, urðu auðmýktir og yfirbugaðir stríðsfangar, jafn hjálpar-vana og aðrir !

 

Þessir hvítu guðir sem verið höfðu, misstu þannig allt áhrifavald sitt í augum innfæddra og gátu, sem betur fer, aldrei aftur náð fyrri stöðu. Afleiðingin leiddi til mikillar sjálfstæðisvakningar þjóða í öllum nýlenduheimi Asíu og niðurbrots á kúgun Evrópuþjóða þar !

 

Árásin á Pearl Harbor var hinsvegar fordæmd af Evrópuríkjunum og mikið talað um svikræði og óheiðarlega framkomu Japana. Þó er líklegt að Bretar hafi undir niðri ekki verið svo mjög óánægðir, því árásin þýddi að þar með voru Bandaríkjamenn komnir í stríðið með þeim og Rússum, eins undarleg og sú útkoma mála var í raun !

 

Breskt fjármálavald hafði ekki átt svo lítinn þátt í því að keyra Hitlersríkið upp gegn uppblásinni bolsévíka-hættunni, en vopnin snerust illilega í höndum þeirra sem þar höfðu völdin og því fór sem fór. En hlutverk Breta í heimsmálunum er nú ekki lengur sérlega mikið á stóra sviðinu, þó þeir reyni löngum að spila sig eins gilda og þeir frekast geta !

 

Og íslensk stjórnvöld ættu nú að hafa vissan skilning á þeirri minnimáttarkennd sem þar býr að baki, því alltaf eru þau að spila sig stærri en nokkur skynsemi mælir með, þó þau hafi nákvæmlega enga burði til þess og munu aldrei hafa !


Hryðjuverk mega aðeins réttir aðilar fremja !

 

 

 

Öll ríki Evrópu hafa alltaf þóst vilja fyrirbyggja hermdarverk, ekki síst innan álfunnar. Og það er mjög kostnaðarsamt fyrir þessi ríki, sem og önnur, að fyrirbyggja slíkt. Til þess er margbrotið kerfi og mikið starf í gangi. Hvert land hefur sínar stofnanir sem eiga að fylgjast með því að allt fari eftir settum reglum, svo sem leynilögreglu, leyniþjónustu, eftirlitsmenn út um allt o.s.frv. Það á allt að vera undir stjórn og vel vaktað gagnvart öllu því sem misjafnt getur talist. Öryggi almennings á sem sagt að vera tryggt !

 

En svo féll höggið ! Hryðjuverk var framið í Eystrasalti, sprengdar upp fokdýrar gasleiðslur á hafsbotninum þar, sem fluttu geysilegt magn af ódýrri orku frá Rússlandi til Þýskalands og tryggðu það að síðarnefnda landið hefði næga orku til að halda öllum hjólum atvinnulífsins gangandi og hagkerfinu í toppstöðu !

 

Og hverjar urðu afleiðingarnar ? Rússland fékk líklega nokkuð slæmt kjaftshögg og Þýskaland líklega mun verra og þyngra högg. En svo undarlega brá við að enginn lýsti á sig ábyrgð á hryðjuverkinu og allar leyniþjónusturnar, allt öryggis-kerfið, allt eftirlitið, brást svo afgerandi að enginn virtist vita neitt. Ráðist hafði verið á Þýskaland, eitt Natóríkjanna, og sá sem þar var að verki gat búist við því að öll hin Natóríkin gerðu sitt ítrasta til að upp kæmist um hryðjuverkamennina sem voru þarna að verki svo hægt væri að draga þá til fullrar ábyrgðar !

 

Árás á eitt Natóríki jafngildir nefnilega árás á þau öll. Stofnsáttmálinn undir-strikar það með afgerandi hætti svo þar fer ekkert á milli mála. En samt var ekkert gert í málum og allt hið þraut-þjálfaða öryggiskerfi Vestur-Evrópu gegn hryðjuverkavánni virkaði ekki frekar en gamall og ónýtur hengilás fyrir aflögðu hænsnahúsi, úti í mannfárri og afskekktri sveit uppi á Íslandi !

 

 

Menn litu hver á annan og hristu kollana. ,,Er þetta þá allt öryggið sem við búum við ?“ virtust allir hugsa, sama hvar þeir voru á hinu 100% altrausta og yfirlýsta öryggissvæði Nató. Hvað var eiginlega í gangi ? En þá heyrðist allt í einu ein rödd sem kvaðst hafa skýringar á reiðum höndum. Röddin kom frá Seymour Hersh, frægum bandarískum rannsóknarblaða-manni og rithöfundi,sá hinum sama sem kom upp um My Lai fjöldamorðin í Vietnam 1969, og sannaði með því að góðu gæjarnir voru ekki nálægt því eins góðir og búið var að telja almenningi á Vesturlöndum trú um !

 

Hersh mun hafa sagt, að Bandaríkjamenn hefðu, með fúslega veittri aðstoð Norðmanna, sinna bestu vina, sprengt leiðslurnar til að skaða Rússa og hagsmuni þeirra. Skaði Þýskalands hefði ekki í því sambandi verið talinn annað en eðlilegur fórnarkostnaður, samfara tilbeiðslu-kenndri undirgefni viðkomandi aðildarríkis á hnjánum við altari Nató í Brussel. Og með þessum upplýsingum er líklega fengin skýringin á því að ekkert hefur verið gert í því að upplýsa hryðjuverkið. Það voru einfaldlega réttir og leyfilegir hryðju-verkamenn þarna að verki !

 

Bandaríkin eru ótrúlega hrokafullt ríki og núverandi forstjóri þeirra er ótrúlega hrokafullur maður. Hann vill yfirtaka lönd og lýði alveg án tillits til réttarstöðu annarra. Allt vegna meintra öryggis-hagsmuna Bandaríkjanna og náttúrulega heimsfriðarins. En síðustu 80 árin hefur ekkert ógnað heimsfriðnum meira en hin stöðugu stríð Bandaríkjanna, hættu-legasta ríkis veraldar !

 

Það er full ástæða til þess að sæmilega viti bornir menn spyrji sig : ,,Eru Bandaríkin ennþá lýðræðisríki, eða er maður í hlutverki Júlíusar Sesars kominn fram á stjórnarsviðið hjá þeim, með keisaraímyndina alveg gullvolga í ego-smurðu farteskinu ?

 


Er öll endurhæfing og þroskareynsla einskisvirði ?

 

 

 

Það fer varla framhjá neinum að ofbeldisvæðing hins íslenska samfélags er orðin geigvænleg og versnar með hverju árinu. Og samt virðast margir alveg hissa á því hvernig ástandið er orðið. En hversvegna ? Er ekki ofbeldiskennsla í einhverjum mæli nánast á hverju kvöldi í sjónvarpinu ? Er ekki talsmáti fréttamanna í sambandi við stríð og manndráp úti í löndum orðinn grófari og tillitslausari en hann var ? Þarf einhver að vera undrandi yfir því ástandi sem hér hefur verið skapað ?

 

Margir telja að íslenskir unglingar, sérstaklega á höfuðborgar-svæðinu, séu margir hverjir í daglegu ofbeldisnámi hjá erlendum aðilum sem hér hafa sest að. Talað er um ýmsar mafíur í því sambandi, frá þessu og hinu landinu. Nei, það þarf enginn að vera hissa á því hvernig málum er komið í þessum efnum í landinu okkar. Við höfum ekki staðið neinn vörð gegn ómenningunni. Við höfum þvert á móti flutt hana inn í stórum stíl !

 

Í dómsmálum og frelsissviptingar málum, hefur alltaf verið talað mikið um að endurhæfa brotamenn. Þar hafa margir verið dæmdir til samfélagsþjónustu, til að opna augu þeirra fyrir gildi samfélagsins, og þörf okkar fyrir það að hlutirnir geti gengið fyrir sig með eðlilegum hætti, öllum til ávinnings. Og endurhæfðir einstaklingar hafa víða sýnt gildi sitt og öðlast nýja sýn og betri viðhorf til að varðveita og efla öryggi okkar allra. Slíkt ber að þakka, því aukin reynsla samfara auknum þroska dýpkar skilning okkar allflestra og gerir okkur að samfélagshæfari einstaklingum !

 

Unglingar og fólk á æskuskeiði gerir oft sitthvað heimskulegt, en lærir svo oftast að hegða sér á betri hátt með aldrinum. Margir hafa vafalítið gegnt ráðherra-störfum á Íslandi þó skjöldurinn hafi ekki alltaf verið 100% hreinn. Þegar manneskja er látin gjalda fyrir áratuga gamalt mál og verður að segja af sér ráðherradómi fyrir vikið, finnst mér seilst nokkuð langt í samfélagi þar sem flestir glíma við einhverjar brotalamir. Manneskjan hefur sjálf sagt : ,, Ég er ekki sama manneskjan og ég var fyrir 35 árum !“

 

Ef viðkomandi manneskja er ekki boðleg sem ráðherra eftir þroskareynslu síðustu þrjátíu og fimm ára, eftir þá endurhæfingu sem sá tími hefur væntanlega veitt henni í lífinu til að verða ábyrgari og frambærilegri manneskja, hvaða dóm fellir þá sú hræsnis áfelling yfir íslenskt samfélag ? Er þá öll endurhæfing og þroskareynsla einskisvirði og tilgangslaus, fær þá enginn sem hugsanlega hefur brotið eitthvað af sér annað tækifæri ? Er íslenskt samfélag þá orðið þetta syndlausa samfélag þar sem allir hafa rétt til að grýta aðra vegna sinnar eigin ímynduðu fullkomnunar ?

 

Nei, við vitum að í samfélagi okkar eru nánast allir sekir um eitthvað. Hvað skyldu margir syndlausir ráðherrar hafa setið í ríkisstjórnum Íslands ? Hverskonar dómharka var það sem ruddist allt í einu fram á sviðið í umræddu máli Ásthildar Lóu Þórsdóttur til að tryggja grýtingu hennar ? Og það í samfélagi sem virðist hafa skilið við flest góð gildi, en telur sig samt sýnilega fært um einhverskonar pólitískar aftökur þegar þeirra er krafist af þeim sem slíku vilja stjórna ?

 

Það er full ástæða til að lýsa yfir skömm á þeirri heimatilbúnu hræsni sem þarna var höfð í frammi. Sú reynsla sem trúlega hefur markað Ásthildi Lóu dýpst á lífs-leiðinni, er flestu öðru líklegri ástæða til að gera hana hæfari til þeirra hluta sem hún hefur sagt að hún brynni mest fyrir. Hún hefði því átt skilið að mæta meiri skilningi og fá að sýna betur hvað í henni býr. Það er ævagamalt mál og langreynt sannmæli, að sumir vita ekki hvað þeir gera, þegar öfugsnúin siðvitund ræður för, og það virðist því miður sannast enn og aftur !


Þjóðir Evrópu virðast stefna að eigin tortímingu !

 

 

Hver er frumskylda kjörins þjóðarleiðtoga ? Auðvitað að tryggja sem best velferð þjóðar sinnar í óstöðugum heimi. Hvernig sinna svo ráðandi leiðtogar þjóða þessari skyldu sinni ? Ekki sérlega vel, margir hverjir. Þó virðist Volodímír Selenski, sem kallaður er forseti Úkraínu, eiga metið í því að hafa þjónað erlendum öflum alfarið á kostnað eigin þjóðar með hörmulegum afleiðingum !

 

Þegar ásókn ESB og Nató jókst til austurs, þvert ofan í öll gefin loforð, ýtti það verulega undir spillinguna í Úkraínu sem var þó ærin fyrir. Oligarkar landsins höfðu auðgast gífurlega á kostnað þjóðarinnar og múturnar munu hafa streymt að sem aldrei fyrr. Landið var orðið eins og Balkanskagi 1914, púðurtunnan í Evrópu. Það virðist alltaf þurfa að vera einhver púðurtunna í Evrópu. Þrátt fyrir hátt menntunarstig og alla upplýsingu virðast Evrópumenn seint ætla að sýna þá skynsemi sem þeir ættu að hafa. Glóra heimsins er jafnvel fjarlægari þeim en fólki í öðrum álfum !

 

Rússum fór strax að hætta að lítast á ásælnina að vestan, sáu að stefnt var að því að gera Úkraínu að nýlendu ESB, ekki síst til að bæta úr auðlindaskorti og orkuleysi miðstjórnarveldisins í Brussel. Auk þess voru haukarnir í Nató að færa áhrifasvæði hins alræmda hernaðar-bandalags til austurs og það alveg að landamærum Rússlands. Það var eitthvað verulega illt að eiga sér stað og ganga í endurnýjun gamalla lífdaga !

 

Og eftir valdaránið í Kiyv 2014 var augljóst að hverju var stefnt. Fasista-klíka í anda Stepans Bandera var sett til valda þar að tilhlutan Vesturveldanna og hafist handa um að efla úkraínska herinn sem mest í þeim hernaðaranda sem réði í Berlín árið 1941. Reynt var að villa um fyrir Rússum á allan hátt og ýmsir samningar gerðir við þá, en allt var það á sviksamlegum forsendum, eins og bæði Angela Merkel og Francois Hollande hafa viðurkennt, líklega í iðrandi eftirþönkum sínum. Framvinda mála var vægast sagt að verða geigvænleg fyrir friðinn í álfunni !

 

Kiyvstjórnin byrjaði að ofsækja íbúa austurhéraða landsins sem flestir eru Rússar, eins og verið hefur um aldir. Það var gert til að ýta Rússum af stað út í stríð. Að því kom að þar ríkti borgarastyrjöld, því íbúar þessara héraða hófust handa sér til varnar, eins og þeir voru í fullum rétti með að gera gagnvart níðingslegum stjórnvöldum !

 

Þannig liðu um það bil 8 ár í einskonar styrjaldar-þrátefli, en ekkert var gert til að leita að lausnum á neinn hátt. Að lokum sáu Rússar sér ekki annað fært en að koma þjóðsystkinum sínum í þessum héruðum til hjálpar. Þeir fóru af stað inn í Úkraínu. Síðan hefur enn meira stríð verið í gangi og mannfall margfaldast og margir aðilar í vestanverðri álfunni staðið í því að halda ófriðareldinum við !

 

Fyrrnefndur Selenski hefur í öllu virtst koma fram sem dansandi strengjabrúða Vesturveldanna og borgað blóðskatt sinnar eigin þjóðar í þeirra þágu ótæpilega. Fullyrt er þó, út frá mörgum heimildum, að hans eigin efnahagur hafi ekki skaðast í öllum þessum hamförum. Rússar hafa fyrir allnokkru lýst því yfir að þeir séu til í allt, ef svo fer að ekki verði gefið eftir með þá ásælni sem kom þessum vandræðum af stað, og fátt bendir til annars en þeir meini það fullkomlega. En hjartalausa klíkan í Brussel virðist ekki gera sér nokkra grein fyrir því hvað allsherjar styrjöld við Rússland þýðir í raun ?

 

Hatur milli þjóða er aldrei gott, en hatur og hræðsla margra Vestur-Evrópuþjóða gagnvart Rússum er sjúklegt fyrirbæri. Í því tilfelli virðist engin hugsun beinast að lausnum, ekkert friðarferli vera í gangi og engin heilbrigð hugsun vera til staðar. Og nú eru Pólverjar farnir að heimta kjarnorkuvopn, það er að segja gjör-eyðingarvopn – sér til varnar, að sögn. Er geðveikin að breiðast svona út og hvaða vörn er í kjarnorkuvopnum og það gegn kjarnorkuveldi ?

 

Allt sem menn þóttust hafa byggt upp eftir síðustu heimsstyrjöld, til varnar nýjum Ragnarökum, virðist vera fúnað niður í feigðartætlur. Sameinuðu þjóðirnar hafa glatað virðingu allra og koma engu til leiðar lengur. Nató hefur sýnt sína réttu ásjónu og fæstu friðelskandi fólki hugnast hún. Fyrri heimsveldisstaða Bandaríkjanna er orðin að víkjandi staðreynd og það gerir Bandaríkin einfaldlega að hættulegasta og ófyrirleitnasta ríki heimsins. Ráðast þau kannski næst á Íran ?

 

Enginn veit hvað verður eða getur orðið, hvenær sem er. Öryggið er að verða hverfandi á heimsvísu. Hin knýjandi spurning er, getur eitthvað orðið villuráfandi heimi til bjargar ?


Jafndægur að vori !

 

 

Þó að veturinn hafi svo sem ekki verið neitt ógnvænlegur sem slíkur til þessa, og sé reyndar ekki enn að baki, er alltaf ánægjulegt þegar jafndægur að vori heilsa. Þá hefst náttúrulegur valdaferill ljóss og birtu og eykur afl sitt með hverjum degi !

 

Og Íslendingar eru auðvitað þjóð sem þráir ljósöflin, svo þau laugi landið okkar þeirri blessun sem flæðir yfir það með vorkomunni sem framundan er og nær vonandi að styrkja okkur öll og endurnæra !

 

Það ættu því allir að geta farið að brosa og léttast í lyndi, jafnvel Áslaugar-helmingurinn af íhaldinu. Og auðvitað líka 19 atkvæða meirihlutinn sem telur sig hafa sameinað hálfsundrað hagsmuna-bandalagið með þessari kosningu, sem klauf það þó að endilöngu í nánast tvo jafna hluta !

 

Þar sást, að það getur kannski fundist eitthvað hjá íhaldinu sem er jafnt, þó glaðbeittir þingmenn þar hafi lýst því yfir að á þeirra bæ sé ekki stefnt að jöfnuði og þó stétt eigi að sögn að fylgja stétt, á það ekki að byggjast á jöfnuði !

 

En líklega kemur slík yfirlýsing fáum á óvart því jöfnuður hjá íhaldinu hlýtur skiljanlega alltaf að vera í skötulíki – enda er grundvöllur þess á öllum sviðum byggður á ójöfnuði og þar af leiðandi vafalaust skorti á réttlæti !

 

En nú hefur nýkjörinn nítján atkvæða meirihluta formaður, samt orðið sér úti um diplómu í hagnýtri jafnréttisfræði, svo fróðlegt verður að sjá jafnréttistök hins nýja formanns þegar stjórnviskunnar þar fer að gæta í komandi tíð !

 

Og þrátt fyrir allar viðvarandi meinsemdir í mannheimi, eru að koma vorjafndægur. Íhaldið blæs þau ekki af og vill kannski bara hafa þau, jafnvel þó þau kunni að koma jafnt yfir alla. Báðir kvennavalds-helmingar íhaldsins eru vonandi svo mannlegir, að þeir vilji njóta sólar og sumars ekki síður en hinir skárri hlutar þjóðarinnar, sem standa auðvitað þar fyrir utan !

 

Íhaldsmenn, sem vilja yfirleitt láta kalla sig sjálfstæðismenn, fara varla mikið til sólarlanda því þeir þurfa vafalaust að líta svo mikið eftir hinu vandmeðfarna sjálfstæði okkar og passa upp á það, svo það glatist ekki, eins og það er og heitir á þeirra máli !

 

En sjálfstæði á máli íhaldsins er allt annað sjálfstæði en það sem hefur almenna, jákvæða merkingu í hugum fólks. Það er sjálfstæði útvalinna aðila auðs og valda, til arðráns og yfirgangs gagnvart venjulegu fólki og allri almannaheill !

 

Reyndar fyndist manni að hagsmuna-bandalag þeirra hjá íhaldinu, sem vill endilega skilgreina sig sem flokk, ætti að taka sér nafnið Sameinaði flokkurinn eftir hinn stórkostlega einingar-landsfund, þar sem allir voru svo dásamlega samhuga í því að efla bræðralagsandann og stækka flokkinn !

 

Það hefði kannski átt vel við að útbýta Kjörís til allra landsfundar-fulltrúa eftir þessa makalausu kærleiksmessu, svona til að fullkomna hina einu og sönnu sameiningu allra þrýstihópanna sem þar otuðu sínum tota !

 

En hvernig sem það allt saman er og hversu öfugsnúin sem mál geta orðið, er samt vonandi, að allir bornir og barnfæddir Íslendingar, hvar í flokki sem þeir standa, geti fagnað vorjafndægrum 2025 af heilum huga. Einnig þeir sem eru líklega á sinni árvissu ferð á suðrænar sólarstrendur þessa dagana !

 

 


,,Drýpur af hússins upsum erlent regn, ókunnir vindar kveina þar við dyr“ !

 

 

Það brestur í mörgu þessa dagana sem var talið nokkuð heilt fyrir skömmu. Enginn veit hvað verður, en íslensk stjórnvöld virðast samt býsna lengi hafa verið með allt niðrum sig í alþjóðamálum !

 

Virðing okkar sem sjálfstæðrar þjóðar hefur beðið mikinn hnekki í augum þjóða-samfélagsins og sú staða sem við höfðum í því samhengi var önnur og líklega heldur skárri fyrir um það bil hálfri öld, þó lengi hafi syrt nokkuð mikið í sjálfstæðisálinn hjá okkur !

 

Það er nefnilega hægt því miður að standa þannig að málum, og með svo skammarlegum skriðdýrshætti í erlendri þjónustu, að sæmilega sjálfstæð og þjóðleg staða geti skaddast svo mikið fyrir vikið, að hún verði varla endurheimt með sómasamlegum hætti !

 

Það er því óvíst að sum sendiráð verði opnuð svo glatt aftur og viðskiptatap af þeim völdum á komandi árum verður fyrst og fremst tap okkar Íslendinga og okkar þjóðarbús. Fróðlegt verður að sjá hvernig kemur til með að verða unnið úr málum á næstu árum, til að bæta þann skaða sem unninn hefur verið á þjóðarhagsmunum litla Íslands í viðskiptalegu tilliti. Það er nefnilega pólitísk flokksheimska og þjóðarógæfa að skapa sér óvini þar sem engir óvinir voru fyrir !

 

Undirlægjuvilji íslenskra stjórnvalda virðist svo takmarkalaus gagnvart útlendum valdboðum að þess eru líklega fá dæmi. Maður minnist þess varla, að Ísland hafi átt neinn utanríkisráðherra til fleiri ára. Þeir hafa allir virtst vera að starfa fyrir útlenda sértrúarsöfnuði, svo sem Nató, ESB eða önnur ráðsmennsku-batterí, sem helst vilja gína yfir hvers manns koppi !

 

Slíkar valdaeiningar, fullar af erlendum yfirgangi, hafa lengi svikið sig inn á íslensk stjórnvöld og pólitísk öfl hérlendis og virðast hafa fengið allt íslenska stjórnkerfið til fylgilags við sig með óhreinum hætti út yfir gröf og dauða. Það sést heldur ekki lengur neinn vottur af þjóðlegri reisn í landinu, aðeins hundsleg undirgefni og takmarkalaus sleikjuháttur við erlenda yfirboðara !

 

Sjálfstæð afstaða lands og þjóðar hefur þannig verið máð út í flestum tilfellum, allt frá 1945, enda voru næstu árin þar á eftir beinlínis notuð með fullri hörku yfirgangs og áróðurs til að þvo íslenskan anda úr þjóðinni og gera hana að hlýðinni og sinnulausri undirlægjuhjörð. Það vita allir hverjir þjónuðu þar frá upphafi af mestri auðmýkt og gera enn og hafa líklega alltaf fengið sín hagsmunatengdu laun fyrir !

 

Framtíð Íslands er því miður ekki sérlega björt. Margar hættur geta steðjað að okkur Íslendingum í ótryggum heimi, einkum þar sem íslensk stjórnvöld virðast nú helst vilja höggva mann og annan og það án þess að hafa nokkra getu til þess. Litluputtalöndin Noregur, Danmörk, Svíþjóð, Finnland og Eistland og jafnvel fleiri slík, eru komin í algeran stríðsham og ætla sér víst að skipta Rússlandi upp í sirka 50 ríki sem hvert fyrir sig á að vera sæmilega viðráðanlegt fyrir nýju nýlendupólitíkina sem á víst að ná að Beringssundi ef ekki lengra !

 

Hvernig á að fara að þeirri sigursókn er hinsvegar enn óljóst mál. En íslenskar valdavalkyrjur eins og Rúna blöff og Togga töff, Mette hin danska, Kaja Kallas og Ursula von der Leyen telja sig líklega luma á einhverjum stórsnjöllum leyni-ráðum, sem hljóta þá að sópa öllu kjarnorku-vopnabúri Rússa úr vegi fyrir nýlendu-sókninni miklu og eins öllum hinum hefðbundna vopnabúnaði þeirra. Norrænt kvennavald er sko ekki neitt til að spauga með, skyldu menn ætla !

 

En því miður ! Veruleiki er eitt og draumórar annað. Þó forustulið þessara þjóða hati Rússa eins og hatað verður, og fái vafalaust sinn daglega heilaþvott varðandi það hatur á fundum hjá Nató og ESB, dugir það ekki til. Og þó kvenlægur blóðþorsti valdamanna kunni hugsanlega að vera meiri en sá karllægi, breytir það engu. Rússar munu halda velli og þeir verða ekki sigraðir nema þá í gjör-eyðingarstríði þar sem allir munu tapa og deyja. Skyldi það vera takmark vestur-evrópskra valdamanna, enn sem forðum, - kannski einhverskonar útfærsla á Final Solution gagnvart Rússum ?


Blóðsköttuð og friðarlaus framtíð !

 

 

Ef Vestur-Evrópa heldur áfram að moka fé í umboðslaus stjórnvöld í Úkraínu til stríðsrekstrar, sýna ríki þar að virðing þeirra fyrir lýðræði og réttkjörnum þjóðarfulltrúum er ekkert nema fals. Og þegar tekið er mið af því að það eru einmitt þessi ríki sem viðhalda stríðinu í Úkraínu með fjáraustri sínum, þá er ekkert réttlæti í því að úkraínska þjóðin greiði ein þann blóðskatt sem styrjöldin þar heimtar !

 

Það eru miklu frekar Bretar, Frakkar og Þjóðverjar sem eiga að greiða þann skatt, og svo kannski ýmis smáríki sem virðast orðin stríðsóð, svo sem Finnland, Danmörk, Svíþjóð, Noregur, Belgía og Holland og nokkur fleiri slík. Þessi ríki hafa haldið þessu stríði úti með tilstyrk árásar-bandalagsins Nató og glórulausra fyrr-verandi stjórnvalda í Bandaríkjunum. Þessi ríki ættu því að kynnast þeirri ábyrgð stríðsrekstrar sem þau virðast hafa tekið á sig og héðan af ætti sú ábyrgð að vera alveg milliliðalaus !

 

Það liggur fyrir að þessi ríki eru herþjónustuskyld Natóríki og þykjast þar með alltaf vera að berjast fyrir frelsi og friði þó hvorugu sé til að dreifa. Hernaðarbandalög eru sannarlega ekki friðflytjendur. Slíkar andstyggðir lifa og nærast á stríðsástandi. Skuldadagar þessara ríkja ættu því að koma yfir þau og engin ástæða er til að harma slíkt. Þau eiga nefnilega ekki að komast upp með það, að knýja aðrar þjóðir út í stríð og blóðsúthellingar !

 

Þessi Vestur-Evrópuríki, gömlu nýlendu-níðingaríkin, eru með blóðugustu ríkjum jarðar sögulega séð og ferill þeirra, einkum í Afríku og Asíu, er svívirðilegri en orð fá lýst. Tilraun þeirra til að gera Úkraínu að nýrri arðránsnýlendu á vegum ESB og annarra vestrænna auðvaldsafla er og hlýtur að vera dæmd til að mistakast. Nýlendusókn þeirra í austur byggir á sama ágangsgrunni og Hitlersherjanna 1941 og mun stranda á sama viðnámsafli !

 

Umrædd baktjaldaríki skugga-aflanna og óhreinleikans, ættu beint á eigin vegum að stunda sín stríð, ef út í það fer, og þau ættu sjálf að greiða sinn blóðskatt með blóði eigin þegna. Það er í raun það eina réttlæti sem hæfir slíkum stríðs-æsingaöflum, hvar sem þau heimta manndráp og skattgjöld í blóði á þessari heillum horfnu jörð !

 

Græðgisfull stefna þessara arðránsríkja hefur um ótalda áratugi verið mörkuð tilræðum við heimsfriðinn með ýmsum hætti. Þeim á ekki að líðast slík breytni gagnvart umheiminum. Þar þurfa ný og mannvænlegri viðhorf að koma til. Sem betur fer virðast nú vera komnir verulegir brestir í samstöðu yfirgangsins, og það jafnvel úr þeirri átt sem fæstir áttu þeirra von !

 

Það er samt alveg með ólíkindum, að Bandaríkin skuli nú loks vera farin að sjá þar maðkinn í mysunni og hvernig þau hafa verið fjárhagslega misnotuð og arðrænd um langt skeið af innri pólitík Vestur-Evrópu, af bæði Nató og ESB. Er þá meira en mikið sagt, eftir það sem á undan er gengið !

 

Megi hin nýja greining bandarískra stjórnvalda á stöðu heimsmálanna, verða þeim og veröld allri að vegferð til lausna, svo framhald stríðsæsinga Nató og ESB leiði ekki til allsherjar kjarnorku-styrjaldar og endaloka mannkynsins !


Næsta síða »

Höfundur

Rúnar Kristjánsson
Höfundur er húsasmiður og býr á Skagaströnd.

Eldri færslur

Apríl 2025
S M Þ M F F L
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      

Heimsóknir

Flettingar

  • Í dag (13.4.): 126
  • Sl. sólarhring: 275
  • Sl. viku: 1016
  • Frá upphafi: 377477

Annað

  • Innlit í dag: 116
  • Innlit sl. viku: 887
  • Gestir í dag: 113
  • IP-tölur í dag: 110

Uppfært á 3 mín. fresti.
Skýringar

Innskráning

Ath. Vinsamlegast kveikið á Javascript til að hefja innskráningu.

Hafðu samband